॥ श्री राम स्तुती ॥
(वाचताना किंवा म्हणताना ओळीवर टॅप करा)
संसारसंगे बहु शीणलों मी ।
कृपा करी रे रघुराजस्वामी ।
प्रारब्ध माझे सहसा टळेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ १ ॥
मन हे विकारी स्थिरता न ये रे ।
त्याचेनि संगे भ्रमतें भले रें ।
अपूर्व कार्या मन हे विटेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ २ ॥
मायाप्रपंचीं बहु गुंतलों रे ।
विशाळ व्याधीमधें बांधलो रे ।
देहाभिमानें अति राहवेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ३ ॥
दारिद्र्यदुःखे बहु कष्टलो मी ।
संसारमायेतचि गुंतलो मी ।
संचित माझे मजला कळेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ४ ॥
लक्ष्मीविलासी बहु सौख्य वाटे ।
श्रीराम ध्यातां मनि कष्ट मोठे ।
प्रपंचवार्ता वदता विटेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ५ ॥
अहोरात्र धंदा करितां पुरेना ।
प्रारब्धयोगें मज राहवेना ।
भवदुःख माझें कधिही टळेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ६ ॥
तीर्थासि जातां बहु दुःख वाटे ।
विषयांतरी राहुनी सौख्य वाटे ।
स्वहीत माझें मजला कळेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ७ ॥
मी कोठुनि कोण आलो कसा हो ।
स्त्रीपुत्रस्वप्नातचि गुंतलो हो ।
ऐसें कळोनी मन हे विटेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ८ ॥
असत्य वाक्यांनि मुकाच झालो ।
अदत्तदोषें दुःखी बुडालो ।
अपूर्व करणी कशी आठवेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ९ ॥
अब्रह्ममूर्ती भज रामसिंधू ।
चैत्यन्यस्वामी निजदीनबंधू ।
अभ्यंतरी प्रेम मनीं ठसेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ १० ॥
विश्रांति देहीं अणुमात्र नाहीं ।
कुळाभिमानें पडलों प्रवाहीं ।
अशांतुनी दूर कधी कळेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ ११ ॥
विषयीं जनांनी मज आळवीले ।
प्रपंचपाशांतचि बूडविले ।
स्वहीत माझें मजला दिसेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ १२ ॥
नरदेहदोषां वर्णू किती रे ।
उच्चर माझें मनि वाटती रे ।
ललाटरेषा कधि पालटेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ १३ ॥
मजला अनाथ प्रभु तूंचि दाता ।
मी मूढ की जाण असेंचि आतां ।
दासा मनीं आठव वीरसेना ।
तुजवीण रामा मज कंठवेना ॥ १४ ॥
